Werk van Jeroen

James

90 x 90, gemengde technieken

Het wezenlijk afgrondelijke zal James ook hier niet ontgaan zijn.
    Het maakt niet uit of je een gezicht of een masker schildert. Er is op het doek ook geen verschil tussen een raam, een spiegel, een podium of een foto. Er is geen grens tussen geportretteerden, gemaskerden, poppen, elfen of de grotesken. Er is het spel in de tijd waar de schedel achter het gezicht de dood verbeeldt en het gezicht zelf het alledaagse, het masker dan maar het eeuwige met zevenentwintig emoties die allemaal, stuk voor stuk zoveel ouder zijn dan wij die het moeten ondergaan.
    Dat dan kopiëren, spiegelen, aanpassen, overschilderen.
    Ens causa sui.    
    Maar drie stippen, een streep en mijn brein ziet een gezicht. Een lichaam met armen en benen, schouders en een varkenskop. Of een Mitsogo-masker. Of het is Jezus Christus of Constance Quéniaux, de blik in stilte op een toeschouwer gericht.